Tijdens de druk bijgewoonde persvoorstelling in Dansschool DASA werden de vijftien kandidaten voorgesteld die allemaal graag het allereerste kroontje van Miss Asse willen dragen.  De winnares zal gedurende twee jaar ook de titel van Miss Hope mogen dragen!  Organisator Sabrina Van de Voorde zorgde voor een dertigtal sponsors om deze eerte editie de nodige uitstraling te geven.

Van bij de start koesterde zij het idee om de opbrengst af te staan aan een goed doel.  De keuze viel op Hope Flanders, het hulp en ontwikkelingsproject van Anne-Marie Van Acker in Zuid-Afrika.

De vijftien nog studerende meisjes zullen door Dirk De Weghe van Dansschool DASA begeleid worden.  Het leren defileren, hun fitnessprogramma en de choreografie ligt in handen van Dirk.

Projecten: Bouw/ Onderwijs / Computer skills /Life skills 4 kids (sport & spel, small business development, health care, bijles schooltaken)/ etc.

Het HOPE project waarin je terecht komt varieert naargelang je interesse en kennis. Vooral om mee te helpen met bouwen (Afrikaanse rondavels) en voor het geven van computervaardigheden zijn nog handen te kort. Een kamp duurt een 3-tal weken. Je verblijft in Moyeni Lodge (in budget) of gastfamilie te Witrivier. Prijzen vanaf 1495 euro (incl. vliegtuig ticket , transport, onderdak & maaltijden, supervisie…) Leeftijd: 21+. Werklust, flexibiliteit en respect zijn een ‘must’, ervaring een ‘bonus’.

Periodes:  Maandag 12/7 tot zondag 1/8 , Zondag  8/8 tot zondag 29/8 (of langer), Zondag 5/9 tot zondag 26/9.

Interesse? Info op het HOPE concert, 5 juni te Asse, op di 8 juni 20h te Leuven, of na afspraak. Mail voor meer details naar vrijwilligers@hopeflanders.be

Voor dit concert konden we niemand minder dan de For Ever Band uit Steenhuffel strikken. Op muzikaal gebied heeft deze band al heel wat watertjes doorzwommen. O.l.v. dirigent Filip Adriaensens gaven ze al meerdere optredens met bekende Vlaamse zangers, begeleiden het schlagerfestival en hadden al verschillende concerten in de Elisabethzaal in Antwerpen. Tevens zijn mensen van deze concertband als vrijwilliger naar Zuid-Afrika getrokken om het elektriciteitsproject te ondersteunen.

Gospel en Afrika zijn ontegensprekelijk met elkaar verbonden. Het lag dan ook voor de hand dat dit muziekgenre zeker op ons concert zou aanwezig zijn. Toeval of niet maar in het gehucht Krokegem te Asse bestaat er zo een gospelkoor met de toepasselijke naam the White Spirits. Dirigent en Duizendpoot Jan Couck zorgde ervoor dat een gelegenheidskoor uitgroeide tot een heus gospelkoor met vier stemmen die harmonieus samen zingen. Gospel is beleving, ritme, geloof. Je zal heus niet op je stoel blijven zitten wanneer dit koor “Oh happy day” zal zingen.

Een concertband en een gospelkoor met elkaar laten musiceren is perfect mogelijk. Wanneer je hier dan ook nog een bekende Vlaming wil aan koppelen wordt dit uiteraard een huzarenstukje. Toch zijn we er in geslaagd om een dame op het podium te krijgen met een ongelofelijk prachtige stem en een enorme uitstraling op het podium. Niemand minder dan Barbara Dex zal op het Hope-concert een gastoptreden verzorgen. Muziek kreeg ze al met de paplepel binnen via haar bekende vader. Het is zeker niet evident om dan later op eigen benen de muziekwereld in te duiken. Zij is er echter in geslaagd om met haar prachtige stem Vlaanderen en Nederland te veroveren.

Om er een totaalspektakel van te maken zal DASA-danscompany de muziek begeleiden met dans en choreografie. Dirk De Weghe, dansleraar en choreograaf, trekt regelmatig naar Amerika om zich bij te scholen. De opgedane kennis brengt hij dan met enorm veel passie en oog voor detail over op zijn dansgroep. In zijn danscreaties zit altijd een eigenheid, iets dat echt van hem is. Stil zitten staat ook niet in zijn woordenboek. Naast het uitbaten van een fitnescenter en bijhorende taverne heeft hij ook nog de tijd gevonden om in Zuid-Afrika de choreografie van de “gumbootdancers” bij te schaven. Samen met zijn danscompany, een Zuid-afrikaans meisjeskoor en de gumbootdancers organiseerde hij het eerst officiële concert van HOPE. Hij en zijn dansgroep mogen dus zeker niet ontbreken.

Een concert brengen en het laten relateren naar het voetbal was eigenlijk de uitdaging. Het lag dan ook voor de hand dat we hiervoor te rade gingen bij de voetbalploeg die vanaf het begin van het project betrokken partij was. Een voetbalploeg die druk bezig is haar imago aan het oppoetsen en “back to glory” wil, nl Eendracht Aalst. Onze tienjarigen zullen onder begeleiding van hun opleider Geroen Verleysen en samen met Dasa danscompany op het ritmisch percussienummer The Bongo Song van Safri Duo, hun voetbaltruckjes laten bewonderen.

De volledige opbrengst van het Foo(dt)echnics project, inclusief de opbrengst van het Hope-concert, gaat integraal naar de oprichting van de Foo(dt)echnics-league. Een voetbalcompetitie tussen ploegen uit de streek van Masoyi en Kabokweni. Deze competitie moet ons in staat stellen jongeren te rekruteren om hen ook waarden en normen bij te brengen. Zo wordt voetbal een middel om een doel te bereiken. “See the target behind the game”.

Na grondige verkenning bij andere cultureel-toeristische dorpjes in de Zulu streek (Dumazulu), in de Shangaan streek (Shangana) en in Swaziland (Malkerns), werd de lay out van een eigen Swazi dorp op punt gezet. We haalden een gespecialiseerd bouwteam op in Swaziland bij onze vriendin, Nkosikati (vrouwelijke chief in de Ezulwini Vallei, en partner van Hope). Zij had op onze vraag enkele mannen en vrouwen gezocht, die bij ons in Zuid-Afrika een Swazi hut zouden komen bouwen.

Enkele vlaamse vrijwilligers nivelleerden de plaats waar de hut moest komen en verzamelden, samen met het Swazi team, veel droog gras en de nodige buigzame takken. De takken werden behandeld tegen houtrot; een takkenskelet werd gebouwd, de geweven grastapijten erop vastgemaakt met grastouw, en na een 2-tal weken kon de eerste ‘beehive’ bewonderd worden.

Verder werd getimmerd aan een degelijke omheining en met de bouw van een tweede hut gestart.

Eerst werd het schooltje voorzien van draden, stopcontacten, schakelaars, lichten etc zodat onze computerklas 2010 kan starten (‘Bit by bit’ project, start in augustus). Daarna werden de toiletten en douches voorzien van waterleidingen, afvoeren etc, en een 200m lang kanaal werd gegraven voor het organiseren van watertoevoer via een pompsysteem uit de rivier.

Verder werd gesleuteld aan de bouw van een watertorenconstructie, en na veel tekeningetjes en besprekingen werden de werken met veel enthousiasme uitgevoerd.

Voor een zuivere drinkwatervoorziening via een boorgat werden bestekken opgemaakt, die verder opgevolgd zullen worden.

In 2010 plannen we de afwerking van een keuken (dringend) en een ‘office’ ruimte.

In de farmschool helpt Griet (long-term vrijwilliger uit Asse) momenteel twee ochtenden per week mee om het schoolniveau van deze kwetsbare kinderen te helpen opkrikken. ’s Ochtends om 7 vertrekt ze naar school. Vele kinderen (die zo’n 10tal km te voet moeten stappen) krijgen dan een welkome lift in hun favoriet transportmiddel: de bakkie. Griet helpt hen in de klas met taken en activiteiten.

Haar inspanningen worden méér dan gewaardeerd, en stralende kindergezichtjes zijn iedere keer opnieuw de mooiste motivatie.

De kinderen van Numbi, vlakbij het Kruger Park, zijn momenteel met velen. Het blijft er echter moeilijk werken vanwege het feit dat onze field educators weinig achtergrond hebben. De workshops die we hen aanbieden zijn slechts een basis, en voor deze mensen echt niet voldoende. Begeleiding door een permanente leerkracht is een van onze streefdoelen. Dit is echter geen gemakkelijke opdracht. Gelukkig is Rebecca, jonge moeder van 19, heel behulpzaam met de jongeren van de groep, en een goede hulp voor Thembi.

Jane van de groep ‘Ma 50’, die het zelf héél moeilijk heeft, blijft een fantastische vrouw en betrouwbare field educator. De jongens komen elke zaterdag om mee te helpen met ons bouwteam in Masoyi. De gumboots groep van Sithembiso en Simphiwe blijven de kampioenen van de talent show.

Ze wonnen een nieuwe overall om hun show nog beter te kunnen opvoeren (en om andere jobjes te doen natuurlijk)!

De kleinere groep van Tekha Takho wordt geleid door Isabel en Eva.

In Kabokweni trachten Pastor Dube en Timothy het door ons gebouwde en gesponsorde gebouw zo goed mogelijk te benutten voor hun lagere school (tot 6é leerjaar!), vergaderingen, functies etc. De kerk is inmiddels omgevormd  tot een reuzegebouw.

Vele kinderen worden gesteund door enthousiaste Hopekids parents. Vooral extra onderwijs, schoolgerief en –uitrusting, deelname aan activiteiten etc zijn belangrijk. De kinderen bloeien open en krijgen een kans om beter te presteren op school (slagen in hun studiejaar). Dit geeft hen ook extra zelfvertrouwen. We proberen echter wel om alle behoevende kinderen van het project te helpen, en streven naar non-favoritisme. Zo is het kindsgezin van Remember (15-jarige jongen), bestaande uit 4 kinderen zonder ouders die in een armzalig huisje wonen, momenteel een van onze aandachtspunten. Er is geen eten, geen geld, geen schoolleven, laat staan een gelukkig schoolleven…Dank zij ons project komt er toch dagelijks eten op tafel, kan er in uniform naar school gegaan worden, mét schoenen, en kunnen ze terecht in een warme thuis tijdens activiteiten en dansrepetities.

Kortom, het ‘Siyajabula’ huis van het project biedt een warme thuis voor vele kinderen.

Het vaste Hope management team vergadert maandelijks en bespreekt de belangrijkste aandachtspunten. Ups & downs zijn er altijd. Een groot dieptepunt was de zelfmoord van één van onze voetbalspelers, Doctor. Verder verloor een andere jongen, Duncan, het leven door een auto-ongeluk. Hij was één van de eerste Hope project kinderen. Schokkend en onwaarschijnlijk, vooral als je de jongeren goed kent. Het leven is zo broos.

Maar gelukkig overwegen de mooie gebeurtenissen. Zo werd bij één van onze jongeren, Tsepo, de zoon van Renny (een van onze eerste en meest geliefde field educators die op 44jarige leeftijd stierf aan aids), een dochtertje geboren dat de naam kreeg: ‘Hope’. Dat vond ik persoonlijk héél mooi.

Heel kleurrijke dekens van verschillend formaat waarop aan de achterkant van de dekens  het  logo van Hope op bijzondere wijze is ontworpen. En dat allemaal binnen 2 maanden tijd……

dekens voor HOPE

Lilly Brevet, de initiatiefneemster van deze actie (2^e van links op de foto), had mij al de nodige ideetjes meegegeven over de basisprincipes van het maken van patchworkdekens. Deze probeerden we uit tijdens de ‘School of Skills’ (vakantiekamp voor Hope kinderen) in Moyeni, (Witrivier, Zuid-Afrika) in de zomer van 2007 tijdens de naailessen voor de kinderen. Wat waren ze enthousiast bij het zelf naaien!

Deze keer kunnen we al die kinderen laten zien wat je zoal kunt maken met verschillende soorten lapjes, en een lekkere warme deken komt soms heel goed van pas, zelfs in Zuid Afrika.

Patchworkdeken

Inmiddels zitten deze kleurrijke dekens allemaal in de container die nu onderweg is naar Zuid Afrika en over enkele maanden vast en zeker bijzondere plekjes zullen gaan krijgen!

Wij danken de dames van de quiltclub uit ’s Gravenmoer voor hun spontane actie en houden ons aanbevolen voor mogelijk nieuwe acties!

HOPE logo