Ups en downs

Aan onze projectgroepen trachten we wekelijks minstens één bezoek te brengen. Opvolging van de activiteiten en een gesprek met de verantwoordelijke ter plaatse zijn belangrijk. Verder wordt soms materiaal gebracht en iets te eten voor de kinderen. Op sommige plaatsen wordt ook regelmatig gekookt en bijscholing georganiseerd.

Het vaste Hope management team vergadert maandelijks en bespreekt de belangrijkste aandachtspunten. Ups & downs zijn er altijd. Een groot dieptepunt was de zelfmoord van één van onze voetbalspelers, Doctor. Verder verloor een andere jongen, Duncan, het leven door een auto-ongeluk. Hij was één van de eerste Hope project kinderen. Schokkend en onwaarschijnlijk, vooral als je de jongeren goed kent. Het leven is zo broos.

Maar gelukkig overwegen de mooie gebeurtenissen. Zo werd bij één van onze jongeren, Tsepo, de zoon van Renny (een van onze eerste en meest geliefde field educators die op 44jarige leeftijd stierf aan aids), een dochtertje geboren dat de naam kreeg: ‘Hope’. Dat vond ik persoonlijk héél mooi.